Darmowe porady prawnika online!

Chcesz zasięgnąć porady prawnej? To miejsce jest dla Ciebie!

W ramach Naszego serwisu oferujemy Państwu dostęp do najlepszych porad prawnych online, całkowicie za darmo! Dodatkowo znajdą Państwo mnóstwo porad i poradników najczęstszych sytuacji. Darmowe porady prawne to coraz częstsza forma pomocy dla ludzi, którzy nie wiedzą jak poprawnie zinterpretować przepis, lub sytuację w której się znaleźli.

Zapoznaj się ze stroną!
porady prawne, pomoc prawna, prawo, forum prawnicze, doradca, bezpłatna, prawnicy, kodeks, porada, cywilne, karne, administracyjne, Bezpłatne porady prawne, pomoc prawna z dziedzin: prawo prywatne, publiczne i ponadkrajowe: Dyskusyjne Forum Prawne

Przydatne informacje:


W ramach działalności Naszego serwisu, oferujemy Pańswu pomoc w znalezieniu porady prawnej online.
Oferujemy Państwu łatwy i szybki dostęp do świadczonej przez naszych specjalistów pomocy prawnej przez Internet!
W górnej częsci Naszej strony znajdą Państwo odnośnik do zaprzyjaźnionego biura!
Fachowcy postarają się całkowicie darmowo udzielić Państwu pomocy, oraz odpowiedniej porady.

Oto kilka przykładowych działalności w jakich się specjalizujemy:
-Prawo podatkowe!
-Prawo karne, oraz cywilonoprawne!
-Porada w sprawach gospodarczych!
-Porady w sprawach alimentów, obięcia opieki nad dzieckiem!
-Porady dotyczące oszustw, wyłudzeń oraz haraczy!
-Zajmujemy się także takimi sprawami jak: wyłudzenia, groźby karalne, zniesławienie, mobbing.

Jak zachować się w sądzie?


W dzisiejszych czasach, kiedy coraz więcej sfer naszego życia podlega prawnej regulacji, występowanie w sądzie nie należy już do rzadkości. Większość osób jednak obawia się uczestnictwa w rozprawie lub posiedzeniu Sądu, i to bez względu na charakter w jakim ma występować. Głównym powodem niechęci do stawania przed Sądem jest stres, który wtedy odczuwamy. Zdenerwowanie wynika przede wszystkim z tego, iż nie wiemy, jak należy się zachować i jak przebiega rozprawa/posiedzenie. Poniższy artykuł ma na celu przybliżenie Państwu tej tematyki. Postaramy się także udzielić odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania związane z uczestnictwem w rozprawie/posiedzeniu sądowym. Postępowanie sądowe może dotyczyć, jak już wyżej zostało zasygnalizowane, różnych sfer naszego życia. W związku z tym możemy ogólnie wyróżnić postępowania w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych. Każde z tych postępowań jest przedmiotem odrębnej regulacji prawnej. Mimo różnic wynikających ze specyficznego charakteru każdej z tych procedur istnieje wiele wspólnych dla wszystkich postępowań zasad na których skupimy się w niniejszym artykule. Niezależnie od rodzaju procedury możemy zostać wezwani do sądu w różnym charakterze: świadka, pozwanego, uczestnika, oskarżonego etc. Należy jednak pamiętać, iż niezależnie od celu naszej wizyty w sądzie, czy charakteru stawiennictwa, zawsze należy pamiętać o ogólnych zasadach zachowania się obowiązujących w sądzie. PODSTAWOWE POJĘCIA Na początku warto zapoznać się z wyjaśnieniem podstawowych pojęć, których znajomość pozwoli nam odnaleźć się w sądowej rzeczywistości: Zawiadomienie -> pismo sądowe zawierające podstawowe informacje dotyczące naszego stawiennictwa w sądzie. Treść tego pisma jest dla nas bardzo ważna, gdyż to z niego wynika, kiedy, gdzie oraz w jakim charakterze mamy się stawić, i jakie będą konsekwencje naszej nieobecności. Po pierwsze więc z zawiadomienia wynika, do którego sądu zostaliśmy wezwani. Określenie sądu zwiera nie tylko jego dokładny adres, ale także wskazuje wydział, w którym sprawa się toczy, oraz jaka jest sygnatura tej sprawy. W zawiadomieniu podana jest również data i godzina, a także numer sali, pod którą mamy się zjawić, oraz to, czy nasza obecność jest obowiązkowa. Nie mniej ważną częścią zawiadomienia jest zawarte w nim pouczenie o naszych prawach i obowiązkach, które należy uważnie przeczytać. Sygnatura akt -> jest to oznaczenie sprawy. Składa się ono z: – cyfry rzymskiej, która wskazuje oznaczenie wydziału, a konkretnie numer tego wydziału w danym sądzie, – oznaczenie repertorium (wykazu), do którego dana sprawa jest wpisana (np. K, C, Gc), – numeru porządkowego, pod jakim dana sprawa została zapisana w repertorium, – oznaczenie roku, w którym sprawa została założona (znajduje się po znaku „/”) np. V K 111/14 Wokanda -> lista spraw, które w danym dniu rozpatrywane są przez Sąd. Znajduje się zawsze przy sali, w której odbywają się wymienione w niej sprawy. Każda ze spraw opisana jest poprzez wskazanie jej sygnatury, godziny, stron postępowania oraz wezwanych świadków. Sprawy, które już się odbyły zostają zakreślone na wokandzie, tak aby wokanda wskazywała, która sprawa jest aktualnie rozpoznawana. DOSTAŁEM WEZWANIE I CO DALEJ? O konieczności stawienia się w sądzie dowiemy się z doręczonego nam zawiadomienia. Raz jeszcze należy podkreślić, iż z każdym pismem sądowym, nie tylko z zawiadomieniem czy wezwaniem, należy się dokładnie zapoznać, gdyż zawiera ono zawsze wszystkie niezbędne dla nas informacje. Z wezwania wynika, czy nasza obecność jest obowiązkowa. Jeżeli znajduje się w nim informacja o obowiązkowym stawiennictwie, to nieusprawiedliwione niedopełnienie przez nas tego obowiązku będzie wiązało się z możliwością nałożenia na nas przez Sąd grzywny. Jeżeli nie możemy stawić się w sądzie w wyznaczonym terminie z powodu choroby, to konieczne jest dostarczenie do sądu zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza sądowego. CO WARTO WIEDZIEĆ PRZED WIZYTĄ W SĄDZIE? Co trzeba mieć przy sobie? Idąc do sądu należy pamiętać o tym, by mieć przy sobie dowód osobisty, lub inny dokument potwierdzający naszą tożsamość. Będzie on potrzeby, gdyż nasz udział w rozprawie/posiedzeniu rozpocznie się od potwierdzenia przez Sąd naszej tożsamości. Warto też mieć przy sobie wezwanie, by móc sprawdzić, jeszcze w sądzie, w której sali odbędzie się nasza sprawa. Jak składać dokumenty? Jeżeli jesteśmy stroną postępowania i chcemy na rozprawie/ posiedzeniu przedłożyć Sądowi dokumenty, to musimy pamiętać o tym, że muszą one być zawsze złożone w odpowiedniej ilości odpisów, tzn. zarówno dla Sądu, jak i dla pozostałych stron postępowania. Kto może być obecny podczas rozprawy / posiedzenia? W sali rozpraw, podczas rozprawy lub posiedzenia, poza osobami biorącymi udział w postępowaniu, mogą być obecne tylko osoby pełnoletnie. Należy więc pamiętać, aby idąc do sądu nie brać ze sobą dzieci, gdyż nie będą one mogły wejść do sali, będą musiały zostać na korytarzu. Jak należy się ubrać? Nie ma przepisów określających wymogi dotyczące stroju obowiązującego w sądzie. Pamiętać jednak należy, iż jest to miejsce w którym sprawowany jest wymiar sprawiedliwości i strój powinien być stosowny do okoliczności w jakich się znajdujemy. Jedynym skonkretyzowanym strojem jest toga, wymóg ten dotyczy jednak tylko Sądu, adwokatów, radców prawnych i prokuratora. Pozostałe osoby nie mają jednak zupełnej dowolności w doborze ubrania, gdyż strój powinien odpowiadać wymogom zachowania powagi Sądu. Ubrać należy się schludnie i skromnie. Unikamy wyzywających, postrzępionych ubrań niestosownej długości z głębokimi dekoltami. Strojem, który na pewno sprawdzi w sądzie będą zaś klasyczne spodnie lub spódnica i koszula, jak również odpowiedniej długości sukienka. PRZED ROZPRAWĄ / POSIEDZENIEM Do sądu najlepiej przyjść trochę wcześniej, tak aby na spokojnie odnaleźć salę. W razie kłopotów można spytać ochroniarza lub innego pracownika sądu, by niepotrzebnie nie błądzić po sądowych korytarzach. Nie powinniśmy dopuścić do tego, by spóźnić się na sprawę. Dobrze jest wcześniej spojrzeć na wokandę, by upewnić się że czekamy pod właściwą salą. W razie jakichkolwiek wątpliwości warto udać się do sekretariatu odpowiedniego wydziału, gdzie uzyskamy niezbędne informację. Na sali rozpraw trzeba zachowywać się we właściwy sposób, z powagą, dlatego też należy jeszcze przed wejściem na salę sprawdzić, czy mamy wyłączony telefon i inne urządzenia mogące przeszkadzać w przebiegu rozprawy / posiedzenia. Trzeba również pamiętać o tym, że sąd to nie kino, i nawet jeżeli uczestniczymy w rozprawie w charakterze publiczności, to nie wnosimy ze sobą na salę jedzenia ani picia. Nie wchodzimy sami do sali rozpraw, tylko czekamy na wywołanie -> Z sali wychodzi protokolant i wywołuje sprawę: wskazuje jaka sprawa się teraz odbędzie i kto ma wejść na salę. Jeżeli jednak spóźnimy się i przyjdziemy pod salę, gdy rozprawa już będzie trwała, to wtedy należy wejść i zasygnalizować swoją obecność, tak by Sąd wiedział, że się stawiliśmy. ROZPRAWA / POSIEDZENIE Po wywołaniu następuje sprawdzenie przez Sąd obecności i tożsamości osób, które się stawiły. Świadkowie po przeprowadzeniu tych wstępnych czynności opuszczają salę rozpraw, i są kolejno, pojedynczo wzywani. Strony postępowania siadają na miejscach dla nich przeznaczonych. Zasadą jest iż powód / oskarżyciel siada po prawej stronie, pozwany/oskarżony zaś po lewej stronie Sądu. Ławki stojące na wprost Sądu przeznaczone są dla publiczności. Każda przesłuchiwana osoba staje przed barierką, na wprost Sądu. Przesłuchanie zaczyna się od podania danych osobowych, i danych o karalności za składanie fałszywych zeznań. Należy też uważnie słuchać pouczeń Sądu o przysługujących nam prawach, np. do odmowy składania zeznań. Po pouczeniu przez Sąd o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, kolejno strony postępowania i Sąd zadają pytania. Należy pamiętać, że odpowiedzi udziela się zawsze do Sądu, gdyż to przez Sąd jesteśmy przesłuchiwani. Jeżeli czegoś nie usłyszymy lub nie zrozumiemy mamy prawo pytać i prosić o powtórzenie. Jeżeli czegoś nie pamiętamy, to też należy to powiedzieć, nikt nie wymaga od nas absolutnej pamięci, a tym bardziej podawania szczegółów sytuacji, której nie pamiętamy. Z uwagi na konieczność zachowana powagi oraz odpowiedniego szacunku dla Sądu, od uczestników i stron postępowania wymagane jest odpowiednie zachowanie. Każdy kto zwraca się do Sądu powinien wstać (chyba, że Sąd zezwoli na pozostawanie w pozycji siedzącej np. ze względu na wiek, czy chorobę), podobnie należy postąpić gdy Sąd zwraca się do danej osoby. Należy pamiętać także, iż w stosunku do Sądu nie używamy zwrotu „Proszę Pana/Pani”, lecz „Wysoki Sądzie”. Jeżeli chcemy coś powiedzieć niepytani, należy spytać sędziego o zgodę. Biorąc udział w rozprawie/posiedzeniu trzeba pamiętać o tym, aby mimo niejednokrotnie olbrzymich emocji, zachowywać się we właściwy sposób. Zakazane są nie tylko zachowania godzące w powagę Sądu, ale także naruszające spokój i porządek czynności procesowych. Za naruszenie powagi Sądu przewidziane są określone sankcje. Sąd może zastosować jeden z dostępnych środków: od upomnienia osoby i następnie wydalenia jej z sali rozpraw, poprzez nałożenie kary porządkowej grzywny w wysokości do 10.000 zł, do kary pozbawienia wolności do 14 dni. Jeżeli podczas rozprawy/posiedzenia Sąd wyznaczy kolejny termin i poinformuje nas o tym, to trzeba pamiętać, że nie zostaniemy już odrębnie, listownie poinformowani. Sąd uzna, iż przyjęliśmy termin do wiadomości i stawimy się na nim bez konieczności zawiadamiania. W przypadku zamknięcia przewodu sądowego Sąd ogłasza postanowienie/wyrok. W zależności od rodzaju orzeczenia należy się odpowiednio zachować. Jeżeli Sąd ogłasza postanowienie to wszystkie osoby obecne na sali rozpraw siedzą, jeżeli natomiast następuje ogłoszenie wyroku, to wszyscy, poza Sądem, stoją. WSPARCIE PRAWNIKA Powyżej przedstawione zostały podstawowe zasady dotyczące zachowania się w sądzie. Wszystko to wydaje się proste i zrozumiałe, jednak trzeba pamiętać, że nawet najprostsze działania, podejmowane w warunkach silnego stresu, potrafią sprawiać wiele trudności. Dlatego też, przy sprawach bardziej skomplikowanych, lub takich, do których podchodzimy bardzo emocjonalnie, nieoceniona staje się pomoc profesjonalnego pełnomocnika/obrońcy. Adwokat w każdej sytuacji będzie wiedział jak należy się zachować, uspokoi swojego klienta i wszystko mu wyjaśni, a przede wszystkim będzie umiał odpowiednio zareagować, podejmując działania w interesie swojego mocodawcy. Warto też pamiętać, iż w przypadku gdy znajdujemy się w trudnej sytuacji materialnej mamy prawo ubiegać się o ustanowienie obrońcy/pełnomocnika z urzędu.

Źródło: http://www.adwokatzywiecki.pl/jak-zachowac-sie-w-sadzie/


PRAWA KONSUMENTA W SKLEPIE INTERNETOWYM


Wśród naszego społeczeństwa coraz większą popularność zyskują zakupy dokonywane przez Internet. Obecnie można już mówić o powszechności tego sposobu nabywania dóbr i usług. Zaletą zakupów drogą internetową jest duża różnorodność towaru, możliwość szybkiego porównania cen i parametrów danych produktów, a także, co w dzisiejszych czasach niejednokrotnie jest najważniejsze, oszczędność czasu. Nie są to jednak jedyne różnice pomiędzy tradycyjną, a internetową formą zakupów. Przede wszystkim inaczej wyglądają uprawnienia i obowiązki każdej ze stron tych transakcji. Zasadnicze znaczenie dla naszych uprawnień, jako konsumenta, ma to, czy sprzedającym jest przedsiębiorca, czy osoba fizyczna. W pierwszym przypadku mamy bowiem do czynienia z odrębną, ustawową regulacją prawną, dotyczącą umów zawieranych na odległość. UMOWY ZAWIERANE NA ODLEGŁOŚĆ (z Przedsiębiorcą) Umowa, aby mogła zostać zakwalifikowana, w rozumieniu ustawy, jako umowa zawierana na odległość, musi spełniać kilka kryteriów: umowa zawarta bez jednoczesnej obecności stron, wykorzystanie przy zawieraniu umowy środków porozumiewania się na odległość, np. drukowanego lub elektronicznego formularza, listu seryjnego w postaci drukowanej lub elektronicznej, telefonu, telefaksu, poczty elektronicznej, stronami umowy są konsument i przedsiębiorca, który ma tak zorganizowaną swoją działalność, że w jej ramach prowadzi sprzedaż na odległość. Jeżeli zostaną spełnione wszystkie kryteria, reżim w którym została zawarta umowa przyznaje specjalne kompetencje po stronie konsumenta. Wynika to z faktu, iż po jednej stronie umowy mamy profesjonalistę, a po drugiej konsumenta, który nie ma możliwości bezpośredniego zapoznania się z towarem przed jego zakupem. Obowiązki przedsiębiorcy Podstawowym obowiązkiem przedsiębiorcy jest poinformowanie konsumenta za pomocą środków porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia propozycji zawarcia umowy, o najważniejszych danych i kwestiach z nią związanych, tj.: imię i nazwisko lub nazwa firmy, oraz adres zamieszkania bądź siedziba przedsiębiorcy, istotne właściwości świadczenia, jego przedmiot, dokładne określenie ceny i jej składników, koszty i termin dostawy, prawo odstąpienia od umowy w terminie 10 dni (!), oraz przewidziane w prawie wyjątki od tej zasady, koszty wynikające z korzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli są one skalkulowane inaczej niż według normalnej taryfy, termin wiązania oferty, minimalny okres, na jaki ma być zawarta umowa (przy świadczeniach ciągłych lub okresowych), miejsce i sposób składania reklamacji, prawo wypowiedzenia umowy (art. 8 ust.3) Zasadą jest także, że przedsiębiorca musi dodatkowo potwierdzić na piśmie powyższe informacje najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia. Odstąpienie od umowy Konsument może odstąpić od tak zawartej umowy bez podania przyczyny. Aby tego dokonać, konieczne jest złożenia oświadczenia na piśmie w terminie 10 dni od dnia wydania rzeczy (w przypadku umów o świadczenie usług – od dnia podpisania umowy). Co ważne, jeżeli przedsiębiorca nie spełni ciążących na nim obowiązków informacyjnych wobec konsumenta (opisanych w poprzednim akapicie) termin do odstąpienia od umowy wynosi 3 miesiące od dnia wydania rzeczy (przy umowie o świadczenie usług – podpisania umowy). W przypadku jednak późniejszego wywiązania się przedsiębiorcy z w/w obowiązku termin do odstąpienia skraca się do 10 dni, ale liczony jest wtedy od daty wykonania obowiązku przez przedsiębiorcę. Do zachowania terminu do odstąpienia od umowy wystarczające jest wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Nie można w umowie zastrzec, iż prawo odstąpienia od umowy uzależnione jest od zapłaty przez konsumenta określonej sumy pieniędzy. Jeżeli skutecznie złożymy oświadczenie o odstąpieniu od umowy, uważana jest ona za niezawartą. W takim przypadku wszystko co w ramach tej umowy strony wzajemnie od siebie otrzymały podlega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba że zmiana ta była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Zwrot powinien być dokonany niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni. Obowiązek zapłaty Przedsiębiorca nie może wymusić na konsumencie, by ten zapłacił za dany towar/usługę przed otrzymaniem świadczenia. Oznacza to, iż konsument w takim przypadku musi mieć możliwość wyboru, czy chce zapłacić przed spełnieniem świadczenia, np. przed otrzymaniem zakupionego towaru, czy dopiero po. Termin wykonania umowy Umowa powinna zostać wykonana w ciągu 30 dni od złożenia przez konsumenta oświadczenia o jej zawarciu, chyba że strony umówiły się inaczej. produkt niedostępny -> Jeżeli okaże się, że produkt będący przedmiotem umowy jest w danej chwili niedostępny, przedsiębiorca musi niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni poinformować o tym konsumenta, i zwrócić mu całą otrzymaną kwotę. świadczenie zastępcze -> Jeżeli przedsiębiorca nie może, choćby przejściowo, wykonać zobowiązania o ustalonych w umowie właściwościach, to może zwolnić się ze zobowiązania, poprzez spełnienie świadczenia zastępczego (o ile takie zastrzeżenie znalazło się w umowie). Świadczenie zastępcze musi odpowiadać takiej samej jakości i przeznaczeniu jak pierwotny przedmiot zobowiązania, oraz zostać wykonane za taką samą cenę. Przy spełnianiu świadczenia zastępczego przedsiębiorca musi poinformować konsumenta o tym na piśmie. Pismo musi zawierać informację o prawie konsumenta do nieprzyjęcia tego świadczenia i odstąpienia od umowy. Jeżeli konsument skorzysta z tych praw, wówczas zwrot rzeczy następuje na koszt przedsiębiorcy. Gwarancja i reklamacja Jeżeli po dokonaniu zakupu okaże się, iż przedmiot zobowiązania (np. rzecz którą kupiliśmy) nie odpowiada treści umowy, konsument może skorzystać z przysługujących mu w takim przypadku praw. Należą do nich gwarancja i reklamacja. Pojęcia te często są ze sobą mylone lub utożsamiane, jednak z prawnego punktu widzenia są to dwie, niezależne od siebie instytucje. REKLAMACJA Reklamację składamy w przypadku, gdy towar jest niezgodny z umową. Aby towar uznać za zgodny w umową musi on być pozbawiony wad, a także posiadać wszystkie właściwości produktu określone w umowie, lub zapewnione przez sprzedawcę. Zgodność towaru z umową musi istnieć w momencie wydania rzeczy, nie ma tutaj znaczenia sam moment zawarcia umowy. Sprzedawca nie będzie jednak ponosił odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową w przypadku, gdy kupujący wiedział o tym, lub powinien był wiedzieć, a mimo to towar przyjął. Jeżeli zauważymy niezgodność towaru z umową, musimy zgłosić to sprzedawcy w terminie dwóch miesięcy od stwierdzenia tej niezgodności. Jeżeli przekroczymy termin, utracimy uprawnienia wynikające z reklamacji. W przypadku stwierdzenia niezgodności towaru z umową konsument może żądać: Nieodpłatnej naprawy, Wymiany towaru na nowy. Jeżeli jednak naprawa, lub wymiana towaru na nowy są niemożliwe, lub wymagają poniesienia nadmiernych kosztów, konsument może wtedy: Domagać się stosownego obniżenia ceny, Odstąpić od umowy (nie ma jednak takiej możliwości, gdy niezgodność towaru z umową jest nieistotna). Powyższe uprawnienia żądania obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy istnieją również w przypadku, gdy sprzedawca nie wywiąże się z obowiązku naprawy lub wymiany towaru w odpowiednim czasie. Należy pamiętać, iż sprzedawca ma 14 dni na ustosunkowanie się do naszego żądania złożonego w ramach reklamacji. Dopuszczalność złożenia reklamacji jest też uzależniona od upływu czasu od momentu wydania towaru. Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru z umową jedynie wtedy, gdy zostanie ona stwierdzona przed upływem 2 lat od wydania towaru. Dwuletni termin biegnie jednak na nowo w przypadku wymiany towaru. GWARANCJA Gwarancja jest uprawnieniem przysługującym konsumentowi w przypadku wykrycia wad nabytego towaru. Nie wynika ona jednak bezpośrednio w ustawy. Gwarancja jest udzielana kupującemu przez gwaranta – może być nim sprzedawca, konsument, lub inny podmiot wskazany w dokumencie gwarancyjnym. W dokumencie gwarancyjnym, poza wskazaniem nazwy i adresu gwaranta, muszą znaleźć się informacje o zakresie gwarancji, czasie trwania, zasięgu terytorialnym oraz o obowiązkach i uprawnieniach każdej ze stron. W dokumencie gwarancyjnym musi znaleźć się także informacja, iż gwarancja nie wyłącza, ani nie ogranicza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową. Istotą gwarancji jest to, iż udzielana jest ona bez dodatkowej opłaty. Co wybrać: reklamację czy gwarancję? Wybór sposobu dochodzenia swoich praw w przypadku nabycia wadliwego towaru należy do konsumenta. Sprzedawca lub producent udzielając gwarancji nie może jej narzucić, albo wyłączyć uprawnień dotyczących reklamacji. Przed dokonaniem wyboru dochodzenia swoich praw należy dobrze rozważyć obie możliwości, w szczególności dokładnie przeczytać dokument gwarancyjny. Gwarancja może np. być ograniczona do wskazanych w dokumencie konkretnych przypadków. W takiej sytuacji jeżeli odwołamy się do uprawień wynikających z gwarancji, może się okazać, iż do czasu rozpatrzenia naszego żądania upływnie termin, w którym przysługiwałaby nam reklamacja. ZAKUPY PRZEZ INTERNET OD OSOBY PRYWATNEJ W przypadku dokonywania zakupu przez Internet od sprzedawcy który jest osobą prywatną, a nie przedsiębiorcą, nie będzie miał zastosowania reżim prawny opisany powyżej. Szczególne uprawnienia kupującego, będącego konsumentem odnoszą się tylko to zakupów w relacji przedsiębiorca – konsument. W związku z tym zawsze przed dokonaniem zakupów przez Internet należy sprawdzić, kto jest sprzedawcą. Od tego bowiem zależeć będzie jakie uprawnienia nam, jako kupującemu przysługują. Możliwość zwrotu towaru Podstawową różnicą w przypadku nabycia rzeczy od osoby prywatnej jest brak możliwości zwrotu rzeczy w 10-dniowym terminie. Oznacza to, że zanim dokonamy zakupu należy go dokładnie przemyśleć, ponieważ w większości przypadków nie będziemy mogli zwrócić nabytej rzeczy, bez wskazania przyczyny. Konsument będzie miał do tego prawo tylko wtedy, jeżeli osoba sprzedająca wskazała w swojej ofercie możliwość zwrotu towaru. Rękojmia za wady fizyczne Kupując produkty przez Internet od osoby prywatnej nie jesteśmy pozbawieni uprawnień w przypadku gdy nabyta przez nas rzecz posiada wady. Inna jest jednak podstawa dochodzenia swoich roszczeń, ponieważ prawo reklamacji wynikające z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej ma zastosowanie tylko między przedsiębiorcami a konsumentami. Podstawą reklamacji przy nabyciu od osoby prywatnej są przepisy Kodeksu cywilnego. Sprzedawca odpowiada przed kupującym w przypadku, gdy rzecz przez niego sprzedana ma wady powodujące zmniejszenie jej wartości lub użyteczności, nie ma właściwości o istnieniu których sprzedawca zapewniał oraz jeżeli została wydana kupującemu w stanie niezupełnym. Kupujący może w takich przypadkach odstąpić od umowy lub żądać obniżenia ceny. Odstąpienie od umowy jest jednak niemożliwe jeżeli sprzedawca niezwłocznie wymieni rzecz na nową – wolną od wad, albo niezwłocznie wady te usunie. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na obowiązujące w takiej formie sprzedaży terminy. Kupujący musi zawiadomić sprzedawcę o wadzie w ciągu miesiąca od jej wykrycia. W przypadku niezachowania terminu traci on uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy. Krótszy jest także czas odpowiedzialności sprzedawcy za wady – trwa ona przez rok od wydania rzeczy. Należy również pamiętać, że sprzedawca zwolniony jest z odpowiedzialności z tytułu rękojmi, jeżeli kupujący wiedział o wadach rzeczy w chwili zawarcia umowy.

Źródło: http://www.adwokatzywiecki.pl/prawa-konsumenta-w-sklepie-internetowym/


Frazy kluczowe: darmowe porady online, prawnik online, porady prawnicze online, kancelaria prawna online, darmowe doradztwo prawne
Doradzca prawny online, porady z zakresu prawa online, prawo podatkowe online, prawa i obowiązki online




Kontakt


http://prawneporady-online.pl
http://prawneporady-online.pl

Napisz do Nas już teraz!